กระดาษกับหมึก โดยตั้งใจ

§1จุดยืน

การอ่านหนึ่งชั่วโมงต้องการสิ่งที่งานพิมพ์ค้นพบมาแล้วหลายศตวรรษ: พื้นโทนอุ่นที่ไม่แสบตา ฟอนต์เนื้อความที่เส้นหนาบางต่างกันจริง และจังหวะเลย์เอาต์ที่วัดเป็น em ของตัวเนื้อความ ไม่ใช่พิกเซลของ chrome นี่คือที่มาของคำศัพท์ที่ ชั้นโทเคน ใช้เขียน: กระดาษหลายผืน (纸 แผ่นกระดาษ, 页 หน้ากระดาษ, 素 พื้นเรียบ, 帛 ผ้าไหม) แทนที่จะเป็น gray-50 ถึง gray-200 หมึกและเม็ดสีจากกล่องสีของจิตรกร — 朱 แดงไวน์, 石 ส้มไหม้, 赭 เหลืองดิน, 黛 เขียวหัวเป็ด, 紫 ม่วง — แทนที่จะเป็น primary/secondary/accent ชื่อพวกนี้ไม่ใช่ของประดับ: มันตรึงการตัดสินใจเรื่องสีทุกครั้งไว้กับอุปมาทางกายภาพชุดเดียวกัน และนั่นคือเหตุผลที่พื้นผิวห้าแบบยังคงอ่านรวมกันเป็นกระดาษแผ่นเดียว

§2พื้นสองแบบ เพราะหน้ามีสองชนิด

วิกิถูกอ่านสองท่า ท่าแรกคุณ อ่าน บันทึก — คอลัมน์เดียว หนึ่งชั่วโมง ดวงตาต้องการความสงบ: กระดาษเย็นลงนิด หมึกโทนกลาง สีเน้นเพียงสีเดียวสำหรับลิงก์กับตัวเลข อีกท่าคุณ เลือกดู จากชั้นหนังสือ — ตารางการ์ด เหลือบตาเดียว แล้วเลือก: กระดาษอุ่นขึ้นได้ ชื่อเรื่องใช้เซอริฟแบบ display ได้ สีเน้นเป็นแดงไวน์เข้มที่อ่านออกว่าเป็นตรามากกว่าลิงก์ก็ได้ บังคับให้สองสถานการณ์นี้ใช้จานสีชุดเดียวเท่ากับทำร้ายทั้งคู่ ระดับเชิงความหมายจึงมีสองบริบท — คอลัมน์อ่าน (--color-*) กับชั้นหนังสือ (--wb-*) — เบิกจากกล่องเม็ดสีกล่องเดียวกัน และแต่ละหน้าประกาศเองว่าตัวเองเป็นหน้าชนิดไหน ผลลัพธ์คือไซต์ที่รู้สึกเหมือนวัตถุชิ้นเดียวที่มีสองห้อง

§3ธีมมืดคือฉบับพิมพ์ที่สอง ไม่ใช่การกลับสี

โหมดมืดแบบอัลกอริทึมกลับค่าความสว่างแล้วถือว่าเสร็จงาน ตัวอักษรกลายเป็นชอล์กบนกระดานหิน พื้นผิวที่แต้มสีไว้ทุกผืนกลายเป็นโคลน ที่นี่ธีมมืดคือ ฉบับพิมพ์ที่สองที่ตั้งค่าด้วยมือ: พื้นโพล้เพล้และหมึกขาวจันทร์ที่เลือกมาโดยเฉพาะ เม็ดสีเน้นปรับสว่างขึ้นเพียงพอดีที่จะรักษาคอนทราสต์ AA บนกระดาษที่มืดลง ต้นทุนคือการตัดสินใจอีกชุดเต็ม ๆ — และนั่นแหละคือประเด็น สวิตช์ธีมเคารพเฉพาะการเลือกโดยเจตนาของผู้อ่านเท่านั้น (ไม่อ่านค่ากำหนดของระบบปฏิบัติการเด็ดขาด) เพราะหน้าที่พลิกธีมเองกลางการอ่าน คือหน้าที่ทำให้คนสะดุ้ง

§4งานรองรับ CJK คือโครงสร้าง ไม่ใช่ของแถม

ข้อความจีนปนละตินคือจุดที่ธีมส่วนใหญ่พังแบบเงียบ ๆ: ตัวเน้นที่ปิดตัวเองไม่ลงเมื่อชนเครื่องหมายวรรคตอนเต็มความกว้าง ไดอะแกรมในโค้ดที่เบี้ยวเพราะอักษรจีนหนึ่งตัวกว้าง 1.7 ช่อง ที่นี่ทั้งสองเรื่องถูกจัดเป็นบั๊กความถูกต้อง ไม่ใช่รสนิยมทางไทโปกราฟี — ไวยากรณ์เฉพาะแยกวิเคราะห์ตัวเน้นแบบ CJK ได้ถูกต้อง และซับเซ็ตฟอนต์โค้ดตรึงอักษรจีนไว้ที่สองช่องพอดี ลายเส้นวาดกล่องจึงรอดข้ามการแปล ธีมที่ใช้งานได้เฉพาะภาษาอังกฤษ เป็นธีมได้แค่ครึ่งเดียว