Maszyna edycyjna
astro-inkstone to papier; astro-inkbrush to pióro. Silnik zamienia dowolną witrynę treści na Astro w jej własny edytor: najedź w trybie edycji na akapit, a mały uchwyt zaproponuje ✎ edycję, ✦ pytanie do Claude'a, ⟲ historię. Nie ma osobnej witryny demonstracyjnej, do której trzeba by zajrzeć — demem jest ogród, który właśnie czytasz. Uruchom go przez npm run wiki, a każda tutejsza notatka, z tą stroną włącznie, otworzy się do edycji na miejscu; statyczny build — taki jak ten, który czytasz — nie zawiera ani jednego bajta kodu CMS.
- jedyna baza danych
- git
- siatki bezpieczeństwa przy każdym zapisie
- 2
- kodu CMS w statycznym buildzie
- 0 B
Pięć rozdziałów
Historia rewizji i cofanie
Asysta AI
Skrzynka odbiorcza Obsidiana
Jak rozwiązują się wikilinki
Gdzie jest jego miejsce
Silnik jest właścicielem funkcji CMS i dialektu Markdowna wraz z jego strażnikiem treści — gramatyka, którą przyjmuje edytor, i gramatyka, którą renderuje strona, muszą być jedną gramatyką, więc jest napisana raz i konsumowana wszędzie (trójpodział wyjaśnia, czemu granica biegnie właśnie tam). Stylowanie należy do warstwy papieru; tożsamość — do twojej witryny. Wszystko, co się na tych stronach renderuje — z paskiem nad tym tekstem włącznie — to papier przy pracy; wszystko, co te strony edytuje, to silnik.
Ścieżka lektury. Silnik widzisz pierwszy raz → Część I→Część II; wpinasz go we własną witrynę → najpierw przewodnik pierwszych kroków; dialekt, którego pilnuje brama zapisu → Wszystko naraz; notatka o prowadzeniu notatek → esej ogrodniczy.