ชิ้นส่วนที่เนื้อความประกอบขึ้นมา แต่ละชิ้นใช้เฉพาะโทเคนระดับเชิงความหมายเท่านั้น — เปลี่ยนจานสีทั้งชุด แล้วทุกชิ้นจะตามไปเอง
ห้ารูปแบบ prop title ใช้แทนป้ายเริ่มต้นของรูปแบบนั้น (Note / Intuition / Warning / Important / Abstract — ชุดเดียวกับที่ไวยากรณ์อ้างอิงใช้ แปลเป็นภาษาอื่นได้ผ่าน labels) หน้ารวมทุกองค์ประกอบแสดงวิธีเขียนแบบไวยากรณ์อ้างอิงและแบบ HTML ดิบของมาร์กอัปชุดเดียวกันนี้
ตราเล็ก ๆ ในบรรทัดสำหรับสถานะและหมวด มีสี่รูปแบบเดียวกับที่แท็กของ PaperCard และชิปของ HubCard ใช้ร่วมกัน: เสถียร เบตา งานวิจัย ใหม่ — หรือกำหนดโทนเองสำหรับจานสีประจำหัวข้อ: โทนกำหนดเอง
Grid เดียว สามผิว (plain, card, cmp) แบบการ์ด:
โทเคนมาก่อน ลำดับการนำเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสัญญา: โทเคน แล้วชั้นเนื้อหา แล้วจึง chrome ของไซต์
ใช้ชั้นเชิงความหมายเท่านั้น คอมโพเนนต์ไม่แตะสีดิบเลย — เปลี่ยนจานสีแล้วทุกตัวตามไปเอง
และผิวแบบเปรียบเทียบ ทำมาเพื่อแผงก่อน/หลังโดยเฉพาะ:
ไม่มีตัวตรวจ — ** ที่ลืมปิดหลุดขึ้นโปรดักชันเป็นดอกจันสองตัวโต้ง ๆ
มีตัวตรวจ — บิลด์ล้มพร้อมระบุ file:line:column และลูกศรชี้ใต้เครื่องหมายตัวปัญหา
รายการ markdown บนรางแนวตั้ง:
file:tokens.css, base.css และ (สำหรับวิกิ) browse.css ในสไตล์ชีตหลักsiteMarkdown() เข้าไปใน astro.configม้างานของโน้ตสำรวจงานวิจัย — ชื่อเล่น ชื่อเต็ม แท็กงานประชุม บรรทัดผู้เขียน ลิงก์ และช่องเสียบเฉพาะสองช่อง:
โมเดลแบบรีเคอร์เรนต์ประมวลผลโทเคนทีละตัวตามลำดับ — ความสัมพันธ์ระยะไกลค่อย ๆ เลือนหาย และไม่มีส่วนไหนขนานกันได้เลย แนวคิดหลัก: ใช้ attention ล้วน ๆ ไม่มีรีเคอร์เรนซ์ — ทุกโทเคนมองเห็นโทเคนอื่นทั้งหมดในขั้นเดียว และทั้งลำดับฝึกแบบขนานได้ สถาปัตยกรรมที่โมเดลภาษาขนาดใหญ่แทบทุกตัวหลังจากนั้นสร้างต่อยอดขึ้นมา
ใต้หัวข้อเชิงลึก บรรทัดอธิบายภาษาชาวบ้าน (.speak) บอกผู้อ่านก่อนว่าโมดูลนี้ทำอะไร แล้วค่อยว่ากันเรื่องกลไก:
Attention คือตารางค้นหาแบบนุ่ม: ทุกโทเคนถามว่า "ใครเกี่ยวข้องกับฉันบ้าง" แล้วได้คำตอบกลับมาเป็นส่วนผสมถ่วงน้ำหนัก